1915 olaylarının hukuken 'soykırım' olarak nitelendirilmesine karşı sunulan en temel iki hukuki argüman nedir?

Metinde sunulan en temel iki hukuki argüman şunlardır: 1) 'Suçta ve Cezada Kanunilik' İlkesi (Nullum crimen, nulla poena sine lege): Soykırım suçu, 1948 tarihli Birleşmiş Milletler Soykırım Suçunun Önlenmesi ve Cezalandırılması Sözleşmesi ile uluslararası hukukta bir suç olarak tanımlanmış ve bu sözleşme 1951'de yürürlüğe girmiştir. 1915 yılında yaşanmış olaylar sırasında 'soykırım' adıyla tanımlanmış bir suç bulunmamaktadır. Hukukun en temel evrensel ilkelerinden olan kanunilik ilkesi, kanunların geriye yürümezliğini emreder. Bu nedenle, sonradan suç haline getirilen bir fiilden dolayı geçmişe dönük bir cezai sorumluluk atfedilemez. 2) Yargı Kararının Yokluğu: Bir eylemin hukuken 'soykırım' suçu olarak nitelendirilebilmesi için bu tespitin yetkili bir mahkeme (suçun işlendiği ülkenin mahkemesi veya yetkili bir uluslararası ceza mahkemesi) tarafından yapılması gerekir. İHAM'ın Perinçek-İsviçre kararında da vurgulandığı gibi, 1915 olaylarının soykırım olduğuna dair yetkili bir mahkeme tarafından verilmiş kesinleşmiş bir yargı kararı bulunmamaktadır. Siyasi organların (parlamentolar, başkanlar) yaptığı nitelemelerin hukuki bir geçerliliği yoktur. (Kaynak: sen.av.tr, Ermeni Tehcirine Hukuki Bir Bakış)