Müteselsil sorumlulukta rücu hakkını düzenleyen TBK m. 62 ile müteselsil borçlulukta rücu hakkını düzenleyen TBK m. 167 arasında bir fark var mıdır? Yoksa her ikisi de aynı prensibi mi düzenler?

Her iki madde de müteselsil yükümlülerin kendi aralarındaki 'iç ilişkiyi' ve 'rücu hakkını' düzenler ve temelde aynı prensibe dayanır. Aralarında bir fark yoktur; TBK m. 62, haksız fiilden kaynaklanan müteselsil sorumluluğa özgü bir düzenleme iken, TBK m. 167 daha genel bir ifadeyle sözleşmeden veya kanundan doğan tüm müteselsil borçluluk hallerini kapsar. Her iki madde de şu temel prensibi ifade eder: 1) Rücu Hakkının Doğumu: Borçlulardan biri, iç ilişkideki payından fazlasını alacaklıya öderse, bu fazla ödeme için diğer borçlulara rücu etme hakkına sahip olur. 2) Pay Esası: Rücu ilişkisinde teselsül yoktur. Her borçlu, diğerine karşı sadece kendi payı oranında sorumludur. 3) Halefiyet: Fazla ödemeyi yapan borçlu, yaptığı ödeme oranında alacaklının haklarına 'halef olur'. Yani, alacaklının sahip olduğu teminat ve öncelik haklarından, rücu ettiği borçlulara karşı yararlanabilir. Dolayısıyla, TBK m. 62, haksız fiil sorumluluğu için özel bir tekrar niteliğindeyken, TBK m. 167 genel kuralı koymaktadır.