TBK m. 62'ye göre, müteselsil sorumluların kendi aralarındaki iç ilişkide tazminatın paylaştırılmasında hangi kriterler göz önünde tutulur?

TBK m. 62, dış ilişkide zararın tamamını ödeyen sorumlunun, diğer sorumlulara rücu ederken tazminatın nasıl paylaştırılacağını düzenler. Bu paylaştırmada mahkeme, 'bütün durum ve koşulları' dikkate alır. Madde, özellikle iki temel kriteri vurgulamaktadır: 1) Kusurun Ağırlığı: Sorumlulardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlık derecesi en önemli kriterdir. Daha fazla kusurlu olan, iç ilişkide daha fazla paydan sorumlu olur. 2) Yaratılan Tehlikenin Yoğunluğu: Özellikle kusursuz sorumluluk hallerinde (örn: tehlike sorumluluğu), her bir sorumlunun faaliyetinin yarattığı tehlikenin derecesi dikkate alınır. Daha riskli bir faaliyette bulunan, daha fazla paydan sorumlu olabilir. Mahkeme, bu iki ana kriterin yanı sıra, olayın diğer özelliklerini, sorumluların ekonomik durumlarını ve hakkaniyet ilkesini de göz önünde tutarak adil bir paylaştırma yapar. İç ilişkide sorumluluk, kusur oranlarına göre belirlenir; müteselsillik söz konusu değildir.