Boşanma davasında 'çocuğun alıştığı çevre'nin korunması ilkesi, velayet kararını nasıl etkiler? Bir çocuğun uzun süredir fiilen babasıyla yaşıyor olması ve bu duruma alışmış olmasının, annenin velayet talebi karşısındaki hukuki ağırlığı nedir? (Yargıtay 2. HD, K. 2015/249)

Cevap: 'Çocuğun alıştığı çevrenin korunması' ilkesi, 'çocuğun üstün yararı' ilkesinin bir alt unsurudur. Boşanmanın, çocuğun hayatında yarattığı travmayı en aza indirmek için, onun mevcut sosyal düzeninin (okulu, arkadaşları, yaşadığı ev ve mahalle) mümkün olduğunca korunması hedeflenir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2015/249 sayılı kararında da vurgulandığı gibi, bir çocuğun uzun süredir fiilen babasıyla yaşıyor olması ve bu ortama alışmış olması, velayet kararında önemli bir faktördür. Eğer baba yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri veya ahlaki gelişimine engel olacağına dair ciddi bir delil yoksa, sırf anne olduğu için velayetin anneden yana değiştirilmesi, çocuğun alıştığı düzeni bozacağı ve ona yeni bir uyum süreci dayatacağı için üstün yararına aykırı kabul edilebilir. Bu durumda mahkeme, çocuğun mevcut istikrarlı yaşamını devam ettirmek adına velayeti fiilen çocuğuyla ilgilenen ve çocuğun alıştığı babaya bırakma eğiliminde olacaktır.