5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na 7242 sayılı Kanunla eklenen Geçici 12. madde, lehe kanun uygulaması açısından CMK m. 303/1-d'deki genel kuraldan nasıl bir farklılık yaratmıştır?

Cevap: CMK m. 303/1-d'deki genel kural, hükümden sonra yürürlüğe giren ve sanık lehine olan bir kanun değişikliği durumunda, eğer yeniden yargılama gerekmiyorsa, Yargıtay'ın 'düzeltilerek onama' yoluyla dosyayı esastan karara bağlayabilmesidir. Bu, dosyanın ilk derece mahkemesine geri gönderilmesini engeller. Ancak, 5607 sayılı Kanuna eklenen Geçici 12. madde, bu genel kurala bir istisna getirmiştir. Bu madde, 7242 sayılı Kanunla getirilen lehe hüküümlerin (eşyanın değerinin pek hafif olması vb.) uygulanması için, kanun yolu aşamasında (istinaf veya temyiz) bulunan dosyaların, Yargıtay tarafından esastan karara bağlanmayıp, 'bozma kararı verilmek suretiyle' ilk derece mahkemesine gönderileceğini özel olarak düzenlemiştir. Dolayısıyla, Yargıtay bu dosyalarda CMK m. 303/1-d'yi uygulayarak lehe kanunu doğrudan tatbik edemez; dosyayı bozarak yeniden karar verilmesi için yerel mahkemeye iade etmek zorundadır.