Metinlerde geçen 'eşitlik ilkesi'nin, firar eden hükümlülerin özel izin haklarının değerlendirilmesindeki rolünü, farklı cezaevlerindeki farklı uygulamalar üzerinden açıklayınız.

Metinlerde, 'eşitlik ilkesi'nin (Anayasa m.10), firar eden hükümlülerin özel izin haklarının değerlendirilmesinde önemli bir rol oynadığı, ancak uygulamada bu ilkenin ihlal edildiği belirtilmektedir. Rolü şudur: Hukuki durumları aynı olan (örneğin, aynı kanun değişikliğinden önce firar etmiş ve aynı tür cezayı infaz eden) tüm hükümlülere, kanunun aynı şekilde uygulanması gerekir. Bir hükümlünün hangi ceza infaz kurumunda kaldığı, onun temel bir haktan yararlanıp yararlanamayacağı konusunda bir ayrımcılık nedeni olamaz. Metinde eleştirilen farklı uygulama ise şudur: Bazı ceza infaz kurumları, bir hükümlü daha önce başka bir kurumdan firar etmiş olsa bile, 'bizim kurumumuzdan firar etmedi' diyerek özel izin talebini kabul etmektedir. Diğer kurumlar ise, aynı durumdaki bir hükümlünün talebini, kanunun genel ifadesine dayanarak reddetmektedir. Bu durum, hukuki durumları birebir aynı olan iki hükümlünün, sadece bulundukları cezaevleri farklı olduğu için, temel bir hak konusunda farklı muameleye tabi tutulması sonucunu doğurur. Bu, Anayasa'nın 'kanun önünde eşitlik' ilkesinin açık bir ihlalidir ve hukuk güvenliğini zedeleyen bir keyfiliğe yol açar. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/firar-eden-hukumlunun-ozel-izin-yasagi-ve-uygulama-sorunlari)