Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 2018/2872 E. sayılı kararında, sanığın 'senet bedelini işyerinde katılana borç olarak verdiği' savunması karşısında, mahkemenin ne tür bir araştırma yapması gerektiği belirtilmiştir? Bu, ceza muhakemesinde hangi ilkenin bir yansımasıdır?

Bu kararda Yargıtay, mahkemenin, sanığın savunmasını doğrulamak veya çürütmek için somut delillere başvurması gerektiğini belirtmiştir. Yapılması gereken araştırmalar şunlardır: 1) Sanığın Ticari Defterlerinin İncelenmesi: Sanığın işlettiği işyerine ait işletme, yevmiye ve harcama defterleri incelenerek, katılana borç verildiğine dair bir kaydın olup olmadığı tespit edilmelidir. Bu, sanığın savunmasını destekleyebilecek en önemli nesnel delildir. 2) Tanzim Tarihi ile Çalışma Tarihinin Karşılaştırılması: Sanığın işyerinden ayrılma tarihi tespit edilerek, suça konu senedin tanzim tarihinin, katılanın hala o işyerinde çalıştığı döneme denk gelip gelmediği belirlenmelidir. Bu, taraflar arasında iddia edilen hukuki ilişkinin (borç ilişkisinin) o tarihte kurulmasının hayatın olağan akışına uygun olup olmadığını gösterir. Bu araştırma talebi, ceza muhakemesindeki 'maddi gerçeğin araştırılması' ve 're'sen araştırma' ilkelerinin bir yansımasıdır. Mahkeme, sadece tarafların iddia ve savunmalarıyla bağlı kalmayıp, gerçeği ortaya çıkarmak için gerekli olan her türlü delili kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/bedelsiz-senedi-kullanma-sucu-cezasi-tck-156/)