İnfaz Kanunu Geçici m.9/5'in, Covid-19 izninden yararlanacak hükümlülerin belirlenmesinde, 'Özel İzin' başlıklı m.95'e atıf yapması, hukuki yorum açısından ne anlama gelmektedir? Metin yazarı bu atıftan nasıl bir sonuç çıkarmaktadır?

Bu atıf, hukuki yorum açısından, kanun koyucunun Covid-19 iznini, mevcut infaz rejimi kurumlarından biri olan 'özel izin' müessesesiyle ilişkilendirdiğini ve onun temel mantığına dayandırdığını göstermektedir. Metin yazarı, bu atıftan 'evleviyet (a fortiori)' ilkesiyle bir sonuç çıkarmaktadır. Yazarın mantık zinciri şöyledir: 1) Covid-19 izni, hukuki nitelik olarak özel izne benzetilmiştir. 2) Firar etmiş olanlar da dahil olmak üzere birçok hükümlü, bu geçici madde sayesinde uzun süreli Covid-19 izninden faydalanmıştır. 3) Covid-19 izni, üç ayda bir 7 gün olan normal özel izinden çok daha geniş ve uzun süreli bir haktır. 4) Sonuç (Evleviyet): Eğer bir hükümlü, daha geniş ve istisnai bir hak olan Covid-19 izninden (ki bu da özel izin mantığına dayanmaktadır) yararlanabiliyorsa, daha dar ve rutin bir hak olan normal özel izinden haydi haydi yararlanabilmelidir. Bir hükümlünün Covid-19 izninden yararlanıp, normal özel izinden 'daha önce firar ettiği' gerekçesiyle mahrum bırakılması, kanunun kendi içindeki sistematiğiyle çelişen, tutarsız ve hakkaniyete aykırı bir durum yaratır. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/firar-eden-hukumlunun-ozel-izin-yasagi-ve-uygulama-sorunlari)