Yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğunda, mahkemenin ilk olarak 'talebin kabule değer olup olmadığına' duruşma açmaksızın karar vermesi (CMK m.318), hangi temel yargısal ilkeye hizmet etmektedir?

Bu usul, öncelikle 'usul ekonomisi' (yargılamanın makul sürede ve en az giderle sonuçlandırılması) ilkesine hizmet etmektedir. Yargılamanın yenilenmesi, kesinleşmiş bir hükmü ortadan kaldırma potansiyeli taşıyan, çok ciddi ve istisnai bir kanun yoludur. Bu yolun, dayanaktan yoksun, ciddiyetsiz veya sırf yargıyı meşgul etmek amacıyla kullanılmasının önüne geçilmesi gerekir. Mahkemenin, talebin esasına girmeden ve masraflı ve zaman alıcı bir duruşma açmadan önce, başvurunun asgari yasal şartları (kanunda sayılan bir sebebe dayanma, delil gösterme, usule uygunluk vb.) taşıyıp taşımadığını bir 'ön elemeden' geçirmesi, yargı sisteminin gereksiz yere meşgul edilmesini önler. Sadece ciddi ve kanuna uygun taleplerin bir sonraki aşamaya (delil toplama ve esastan inceleme) geçirilmesi, hem mahkemelerin iş yükünü hafifletir hem de adli süreçlerin daha verimli işlemesini sağlar. Bu, bir nevi 'filtreleme' mekanizmasıdır. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/degisen-veya-yeni-tanik-beyaninin-yargilamanin-yenilenmesine-etkisi)