Bir hükümlü, 10.04.2020 tarihinde (7242 sayılı Kanun değişikliğinden önce) açık cezaevinden firar etmiştir. Bu hükümlü, 2025 yılında özel izin talebinde bulunduğunda, hakkında eski m.97/2 mi yoksa yeni m.97/3 mü uygulanmalıdır? Metin yazarı ile Yargıtay'ın 2024 tarihli kararı arasındaki görüş ayrılığını açıklayınız.

Bu konuda metin yazarı ile Yargıtay'ın 2024 tarihli kararı arasında temel bir görüş ayrılığı bulunmaktadır. - Metin Yazarının Görüşü: Yazar, 'kanunilik' ve 'öngörülebilirlik' ilkelerine dayanır. Hükümlü, eylemi (firar) işlediği 10.04.2020 tarihinde yürürlükte olan eski m.97/2'ye tabidir. Eski kanun ise sadece 'izinli iken firarı' yasakladığı için, açık cezaevinden doğrudan firar, özel izin yasağı kapsamında değildi. Dolayısıyla, sonradan yürürlüğe giren ve daha aleyhe olan yeni m.97/3'ün, geçmişte işlenmiş bu eyleme uygulanması, kanunların geriye yürümezliği ilkesine aykırıdır. Bu görüşe göre, hükümlüye eski kanun uygulanmalı ve özel izinden yararlandırılmalıdır. - Yargıtay 1. CD'nin 26.04.2024 Tarihli Kararına Göre: Yargıtay ise 'infaz rejimine ilişkin hükümlerin derhal uygulanması' ilkesini benimsemiştir. Bu görüşe göre, önemli olan eylem tarihi değil, talep tarihidir. Hükümlü 2025 yılında talepte bulunduğunda, yürürlükte olan kanun yeni m.97/3'tür. Bu hüküm, lehe veya aleyhe olduğuna bakılmaksızın derhal uygulanır. Yeni hüküm ise her türlü firarı yasak kapsamına aldığı için, hükümlünün talebi reddedilmelidir. Bu iki görüş, ceza hukukunun temel ilkelerinin yorumlanmasındaki farklı yaklaşımları göstermektedir.