Bir vergi mükellefi, vergi incelemesi sırasında yetkili memura, defter ve belgelerinin çalındığını ve bu nedenle polise başvurduğunu beyan etmiştir. Bu savunmanın, VUK m.359/a-2 kapsamındaki cezai sorumluluğunu ortadan kaldırabilmesi için hangi koşulların ispatlanması gerekir?

Bu savunmanın cezai sorumluluğu ortadan kaldırabilmesi için, VUK m.13'te düzenlenen 'mücbir sebep' hallerinden olan 'sahibinin iradesi dışındaki nedenlerle defter ve vesikaların elden çıkmış bulunması' durumunun inandırıcı delillerle ispatlanması gerekir. Sadece soyut bir 'çalındı' iddiası yeterli değildir. Mükellefin ispatlaması gereken koşullar şunlardır: 1) Olayın Gerçekliği: Çalınma olayının gerçekten yaşandığına dair somut deliller sunulmalıdır. Bunlar; karakola veya savcılığa zamanında yapılmış bir başvuruya ilişkin tutanak, hırsızlık olayına ilişkin (varsa) görgü tanıkları, işyerindeki zorlama izleri gibi deliller olabilir. 2) İlliyet Bağı: İbraz edilemeyen defter ve belgelerin, bu hırsızlık olayı sırasında çalındığına dair bir bağlantı kurulmalıdır. 3) Özen Yükümlülüğü: Mükellefin, defter ve belgelerini korumak için makul derecede bir özen gösterdiğini, hırsızlığın kendi ağır kusurundan kaynaklanmadığını ortaya koyması beklenir. Yargıtay, bu tür iddialarda, olayın hemen ardından resmi makamlara başvurulup başvurulmadığını, iddianın hayatın olağan akışına uygun olup olmadığını ve samimiyetini titizlikle değerlendirir. İnandırıcı bulunmayan veya sonradan uydurulduğu anlaşılan hırsızlık iddiaları, mücbir sebep olarak kabul edilmez. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/defter-kayit-ve-belgeleri-gizleme-veya-ibraz-etmeme-sucu-cezasi.html)