Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 2007/16454 E. sayılı kararında, itiraz merciinin, ilk hükmü veren hakimin yargılamanın yenilenmesi talebi hakkında karar veremeyeceği gerekçesiyle itirazı kabul etmesi üzerine, neden ayrıca yargılamanın yenilenmesi talebinin esası hakkında bir karar vermesi gerekmemiştir?

Bu durumun nedeni, CMK m.271/2'de yer alan 'İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir' hükmünün yorumlanma biçimidir. Yargıtay bu kararında, hükmü 'itiraz yerinde görülürse, merci aynı zamanda yerinde gördüğü itiraz konusu hakkında da karar verir' şeklinde yorumlamıştır. Somut olayda, itirazın kabul edilme gerekçesi, esasa ilişkin bir hata değil, 'kararı veren hakimin yasaklı (çekinmesi gereken) olması' şeklindeki usuli bir hatadır. İtiraz mercii, bu usuli hatayı tespit ederek itirazı 'yerinde görmüştür'. Bu usuli ihlalin giderilmesi ise, yargılamanın yenilenmesi talebinin esasına girerek karar vermek değil, yasaklı hakimin kararını yok hükmünde sayarak, konuya bakacak yeni bir hakimin görevlendirilmesini sağlamaktır. İtiraz mercii de tam olarak bunu yapmış ve yeni bir hakim görevlendirmiştir. Artık yargılamanın yenilenmesi talebinin esasını inceleme görevi, yeni görevlendirilen hakime aittir. Merciin bu aşamada esasa girmesi, yeni hakimin görev alanına müdahale olurdu. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/cmk-madde-29-reddi-istenen-hakimin-yapabilecegi-islemler.html)