Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 08.07.2019 tarihli kararında, başka bir davada sanıkların verdikleri ve hükümlünün lehine olan beyanları, yargılamanın yenilenmesi talebinde nasıl bir delil olarak kabul edilmiştir? Mahkemenin bu talebi doğrudan reddetmesi neden hatalı bulunmuştur?

Bu kararda, başka bir ceza mahkemesindeki duruşma tutanaklarına geçen ve hükümlünün lehine olan sanık beyanları, CMK m.311/1-e anlamında bir 'yeni delil' olarak kabul edilmiştir. Hükmü veren mahkeme, bu beyanlardan ve bu beyanlara dayanılarak başka bir sanık hakkında verilen mahkumiyet kararından, kendi yargılaması sırasında haberdar değildi. Bu yeni deliller, hükümlünün kimlik belgesinin başkası tarafından çalınarak suçta kullanıldığı yönündeki savunmasını destekler niteliktedir. Yargıtay, bu delillerin, 'yargılamanın yenilenmesini gerektirecek mahiyette olup olmadığının tespiti bakımından, kabule değer görülerek, toplanacak diğer delillerle birlikte değerlendirilmesi' gerektiğini belirtmiştir. Mahkemenin, bu kadar ciddi ve hükmün esasını etkileyebilecek nitelikteki yeni delilleri içeren bir talebi, gerekli incelemeyi yapmadan, yani kabule değerlik değerlendirmesi aşamasını atlayarak doğrudan reddetmesi, CMK m.318 vd. hükümlerine aykırı ve hatalı bulunmuştur. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/degisen-veya-yeni-tanik-beyaninin-yargilamanin-yenilenmesine-etkisi)