Anayasa m.169'da 'münhasıran orman suçları için genel ve özel af çıkarılamaz' hükmü yer almaktadır. Bu hükmün, orman yakma suçundan (Orman K. m.110) mahkum olan bir kişinin infaz rejimi üzerindeki dolaylı etkileri neler olabilir? Metin yazarının bu konudaki önerilerini tartışınız.

Anayasa m.169'daki af yasağı, doğrudan doğruya mahkumiyeti veya cezayı ortadan kaldıran af kanunlarını engeller. Ancak dolaylı olarak, bu suçların ne kadar ciddi görüldüğünü ve infaz rejiminin de bu ciddiyete uygun olması gerektiği mesajını verir. Metin yazarı, bu Anayasal ciddiyetten hareketle, mevcut infaz rejiminin orman suçları için yeterince caydırıcı olmadığını ima ederek bazı önerilerde bulunmaktadır. Yazar, Orman Kanunu m.110'da bir değişiklik yapılarak; - Kasten veya taksirle orman yakma suçundan verilen hapis cezasının ertelenemeyeceğini, - Adli para cezasına çevrilemeyeceğini, - Bu suçlarla ilgili Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması (HAGB) kararı verilemeyeceğini, - Bu suçları işleyenlerin denetimli serbestlikten ve koşullu salıverilmeden ya hiç yararlanamayacağını ya da koşullu salıverilme oranının (örneğin 3/4 gibi) daha ağırlaştırılacağını önermektedir. Bu öneriler, Anayasa'daki af yasağının ruhuna uygun olarak, bu suçların infazının da daha sıkı ve caydırıcı hale getirilerek, Anayasal korumanın etkinliğinin artırılmasını amaçlamaktadır. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/orman-yanginlarinda-yetki-tartismasi-ve-vatan)