Boşanma davası sırasında, eşlerden biri diğerine ait olan ve aile konutu olarak kullanılan taşınmaza, TMK m.169 uyarınca hakim kararıyla 'tedbiren' aile konutu şerhi koydurmuştur. Bu şerhin hukuki niteliği ve geçerlilik süresi, eşin kendi talebiyle (TMK m.194) koydurduğu şerhten nasıl farklılaşır?

İki şerh arasında hem hukuki nitelik hem de geçerlilik süresi açısından önemli farklar vardır. 1) Eşin Talebiyle Konulan Şerh (TMK m.194): Bu şerh, evlilik birliği devam ettiği sürece geçerlidir ve 'açıklayıcı' niteliktedir. Yani, konutun aile konutu olduğu gerçeğini üçüncü kişilere karşı görünür kılar. Evlilik birliği sona erdiğinde (boşanma kararının kesinleşmesi, ölüm vb.) hukuki dayanağını yitirir ve tapudan terkin edilebilir. 2) Hakim Kararıyla Tedbiren Konulan Şerh (TMK m.169): Bu şerh, boşanma davası sırasında, 'geçici bir önlem' olarak konulur. Niteliği 'açıklayıcı' değil, 'kurucu'dur; yani koruma, şerhin konulmasıyla başlar. En önemli fark geçerlilik süresidir. Bu şerh, sadece 'davanın devamı süresince' geçerlidir. Boşanma davası sona erdiğinde (kararın kesinleşmesiyle), bu tedbir şerhi kendiliğinden hükümsüz kalır. Mahkeme, nihai kararıyla aile konutunun akıbeti hakkında (örneğin diğer eşe özgülenmesi) yeni bir karar vermemişse, bu geçici şerhin bir koruyuculuğu kalmaz. Metinde de belirtildiği gibi, bu tür bir şerhin boşanma davasının sona ermesiyle kendiliğinden geçersiz duruma geleceği kabul edilmektedir. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/aile-konutu-serhi/)