Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 2017/32925 E. sayılı kararında, sanığın, borcun ödendiği halde senedi icraya koyduğu iddiasıyla açılan davada beraat kararı verilmesinin temel gerekçesi nedir? Bu karar, TCK m.156 suçunun ispatında tanık beyanının rolünü nasıl ortaya koymaktadır?

Kararda beraat kararı verilmesinin temel gerekçesi, 'sanıkların mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede delil elde edilememesi' ve özellikle 'senetten kaynaklanan borcun ödendiği hususunun HMK hükümleri uyarınca ispatlanmasının gerekmesi'dir. Yargıtay, bu kararında, bedelsiz senedi kullanma suçunun ispatında Hukuk Muhakemesi Kanunu'ndaki (HMK) ispat kurallarının uygulanması gerektiğini vurgulamıştır. HMK'ya göre, belirli bir miktarın üzerindeki hukuki işlemler ve senede karşı ileri sürülen iddialar (senedin ödendiği iddiası gibi) tanıkla ispat edilemez, yazılı delil (senet) gerektirir. Kararda da 'eldeki dava konu senedin ödendiği hususunun miktar itibarıyla tanık beyanlarıyla ispat edilmesinin mümkün olmadığı, dosyaya senedin ödendiğine ilişkin belgenin de sunulmadığı' belirtilmiştir. Bu karar, TCK m.156 suçunun maddi unsurunun (senedin bedelsiz kalması) ispatında, ceza muhakemesindeki delil serbestisi ilkesine rağmen, tanık beyanının tek başına yeterli olmadığını ve borcun ödendiğinin mutlaka yazılı bir delille kanıtlanması gerektiğini net bir şekilde ortaya koymaktadır. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/bedelsiz-senedi-kullanma-sucu-cezasi-tck-156/)