Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 2017/32245 E. sayılı kararında atıf yapılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 24/03/1989 gün ve 1989/1 E., 1989/2 K. sayılı kararının ana fikri nedir? Bu kararın bedelsiz senedi kullanma suçunun ispatına etkisi nasıldır?

Bu İçtihadı Birleştirme Kararı'nın ana fikri, senede karşı ileri sürülen iddiaların (senedin hatır senedi, teminat senedi olduğu veya bedelsiz kaldığı gibi) kural olarak ancak yazılı delille ispat edilebileceği, tanıkla ispatın mümkün olmadığıdır. Bu, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (şimdi HMK) bir ilkesidir. Yargıtay 15. Ceza Dairesi, bu ilkenin, özel hukuk ilişkisi barındıran bedelsiz senedi kullanma suçunun (TCK m.156) ceza yargılamasında da uygulanması gerektiğini kabul etmektedir. Bu nedenle, katılanın (şikayetçinin), senedin teminat amaçlı verildiği veya bedelinin ödendiği yönündeki iddiasını, tanık beyanlarıyla değil, yazılı bir belgeyle (sözleşme, protokol, dekont vb.) kanıtlaması gerekir. Yazılı delil sunulamazsa, suçun maddi unsuru (senedin bedelsiz kaldığı olgusu) ispatlanamamış sayılır ve sanığın beraatine karar verilir. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr)