HMK m. 250, 'Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir' demektedir. Bu madde ile HMK m. 254 arasında nasıl bir ilişki vardır?

Bu iki madde birbirini tamamlar niteliktedir. HMK m. 254, hakime, tanığın güvenilirliğini değerlendirmek için re'sen sorması gereken soruları (kimlik, akrabalık, yakınlık vb.) belirleyerek bir çerçeve çizer. Bu, hakimin re'sen yapacağı bir kontroldür. HMK m. 250 ise, taraflara bu konuda aktif bir rol verir. Eğer bir taraf, tanığın beyanının doğruluğunu şüpheye düşürecek bir sebep (menfaat ilişkisi, husumet gibi) olduğunu düşünüyorsa, bunu sadece iddia etmekle kalmayıp, 'ispat etme' yükümlülüğü altındadır. Yani m. 254 hakimin genel sorgulama görevini, m. 250 ise tarafların, tanığın tarafsızlığına ve güvenilirliğine yönelik somut itirazlarını delilleriyle birlikte ileri sürme hakkını ve yükümlülüğünü düzenler. Her iki madde de tanık beyanının delil değerinin doğru bir şekilde takdir edilmesine hizmet eder. (HMK m.250, m.254; Kaynak: barandogan.av.tr)