Makalede, İnfaz Kanunu m.97/3'ün, kapalı ceza infaz kurumundan veya açık kurumdan ikinci kez firar eden hükümlüler yönünden uygulanma imkanının neden bulunmadığı belirtilmektedir?

Makalede bu durumun, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin hükümleri nedeniyle olduğu açıklanmaktadır. Yönetmeliğin m.8/2-c'sine göre, kapalı kurumdan firar edenler veya açık kurumdan ikinci kez firar edenler, firar tarihinden önceki cezaları ile koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşecek olan diğer cezalarının tamamını kapalı ceza infaz kurumunda infaz etmek zorundadırlar. Özel izin (İnfaz Kanunu m.95) ise, açık ceza infaz kurumlarında bulunan veya kapalıda olup da açığa ayrılmaya hak kazanan hükümlülere tanınan bir haktır. Bu hükümlüler, yönetmelik gereği açık ceza infaz kurumuna ayrılma hakkını tamamen kaybettikleri için, özel izin kullanma şartını (açık kurumda bulunma veya bulunmaya hak kazanma) hiçbir zaman yerine getiremeyeceklerdir. Dolayısıyla, m.97/3'teki özel izin yasağının bu hükümlüler açısından tatbiki fiilen ve hukuken imkansız hale gelmektedir. (Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği m.8; Kaynak: sen.av.tr)