Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun kararlarında (örneğin 25.09.2024 tarihli, 2022/231 E. sayılı karar) ceza mahkumiyeti için aranan ispat standardı nasıl tanımlanmaktadır? 'Yüksek de olsa bir ihtimale' dayalı mahkumiyet neden hukuka aykırı kabul edilmektedir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun yerleşik içtihatlarına göre, ceza mahkumiyeti için aranan ispat standardı, 'her türlü şüpheden uzak, kesin ve açık bir ispat'tır. Mahkumiyet, bir ihtimale, olasılığa veya varsayıma dayandırılamaz. 'Yüksek de olsa bir ihtimale' dayalı mahkumiyetin hukuka aykırı kabul edilmesinin nedeni, ceza yargılamasının en temel amacının maddi gerçeğe ulaşmak olmasıdır. Bir ihtimale dayanarak karar vermek, maddi gerçeğe ulaşmadan, şüpheler giderilmeden, varsayımlarla hüküm kurmak anlamına gelir. Bu, suçsuzluk karinesini ve 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesini ihlal eder. Mahkumiyet kararı, vicdani kanaate dayanır ancak bu kanaat, dosyaya yansıyan, hukuka uygun, somut ve akla uygun delillerle desteklenmiş, şüpheyi tamamen ortadan kaldıran bir kanaat olmalıdır; soyut bir sezgi veya olasılık değerlendirmesi olamaz. (Kaynak: sen.av.tr)