5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 5. fıkrasındaki 'Yüklenen suçu işlediğinin sabit olması' ifadesi ile 'şüphenin yüzde yüz sanık aleyhine yenilmesi' arasında nasıl bir ilişki vardır?

Bu iki ifade, aynı hukuki standardı, yani ceza mahkumiyeti için gereken ispat derecesini tanımlar. 'Yüklenen suçu işlediğinin sabit olması', hukuki bir sonuçtur ve bu sonuca ulaşılabilmesi için gereken ispat ölçüsü 'şüphenin yüzde yüz sanık aleyhine yenilmesi'dir. 'Sabit olma', bir olgunun kesin, tartışmasız ve başka bir olasılığa yer bırakmayacak şekilde kanıtlanmış olması demektir. Ceza yargılamasında bu standarda, ancak iddia makamının sunduğu hukuka uygun delillerle, sanığın suçu işlediğine dair akla gelebilecek tüm makul şüphelerin ortadan kaldırılmasıyla ulaşılabilir. Eğer en ufak bir makul şüphe dahi kalırsa, suç 'sabit olmuş' sayılmaz ve CMK m.223/5'in koşulu gerçekleşmediği için mahkumiyet kararı verilemez. Bu durumda 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği beraat kararı verilir. (CMK m.223; Kaynak: sen.av.tr)