İşverenin, işçinin yasal bir hakkını (örneğin ücretini istemesi, hizmet tespiti davası açması) talep etmesi üzerine iş sözleşmesini feshetmesi, neden 'hakkın kötüye kullanılması' olarak değerlendirilir? Bu durumun hukuki dayanağı nedir?

Bu durumun hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilmesinin hukuki dayanağı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesindeki 'dürüstlük kuralı'dır. Her ne kadar işverenin belirsiz süreli iş sözleşmesini (iş güvencesi kapsamı dışındaysa) bildirimli olarak feshetme hakkı varsa da, bu hakkın kullanımı sınırsız değildir. Bir hakkın, sırf karşı tarafı zarara sokmak, ona eziyet etmek veya yasal bir hakkını kullanmasını cezalandırmak amacıyla kullanılması, hakkın kötüye kullanılmasıdır. İşçinin, kanunlardan doğan bir hakkını talep etmesi (ücret, fazla mesai, sigorta vb.) tamamen meşru bir davranıştır. İşverenin bu meşru davranışa tepki olarak fesih hakkını kullanması, fesih hakkının amacından saptırılarak bir 'yaptırım' aracına dönüştürülmesi anlamına gelir ve bu, dürüstlük kuralına açıkça aykırıdır. Bu nedenle bu tür fesihler, İş Kanunu m.17 anlamında kötüniyetli kabul edilir. (TMK m.2, İş K. m.17; Kaynak: kadimhukuk.com.tr)