Hakimin reddi talebinin kötüye kullanılmasını önlemek amacıyla CMK'da öngörülen 'geri çevirme' (CMK m.31) kararı ile ret talebinin esastan 'reddine' (CMK m.27) ilişkin karar arasındaki temel farklar nelerdir? Bu kararları hangi merciler verir?

Temel farklar usul ve kararı veren merci açısından ortaya çıkar: 1. Geri Çevirme Kararı (CMK m.31): Bu karar, ret talebinin usuli şartları (süre, gerekçe, delil gösterme) taşımaması veya açıkça davayı uzatma amacıyla yapılması gibi durumlarda verilir. Esasa girilmez. Bu kararı, toplu mahkemelerde reddi istenen hakimin de katıldığı heyet; tek hakimli mahkemelerde ise reddi istenen hakimin bizzat kendisi verir. 2. Esastan Ret Kararı (CMK m.27): Bu karar, usulüne uygun yapılmış bir ret talebinin, esastan incelenmesi sonucunda gerekçelerinin yerinde görülmemesi üzerine verilir. Bu kararın müzakeresine ve oylamasına, reddi istenen hakim katılamaz. Kararı, CMK m.27'de belirtilen merci (örneğin asliye ceza hakiminin reddi durumunda, yargı çevresindeki ağır ceza mahkemesi) verir. Özetle, 'geri çevirme' usuli bir ret iken, 'esastan ret' ise talebin içeriğinin incelenmesi sonucu verilen bir karardır ve kararı veren merciler farklıdır. (CMK m.27, m.31, Kaynak: barandogan.av.tr)