HMK m.254'teki tanığın kimliğinin tespiti ve güvenilirliğinin sorgulanması kuralı ile HMK m.240/2'deki tanık listesinin ikinci kez verilememesi kuralı, iş hukuku yargılamalarında ispat faaliyetini nasıl şekillendirmektedir?

Bu iki kural, iş hukuku yargılamalarında ispat faaliyetini önemli ölçüde şekillendirir. HMK m.240/2, tarafların delillerini (tanık listesi dahil) dilekçeler aşamasında sunmaları gerektiğini ve sonradan ikinci bir liste verilemeyeceğini düzenleyerek, yargılamanın başında delillerin somutlaştırılmasını ve yargılamanın sürüncemede kalmasını engellemeyi amaçlar. HMK m.254 ise, dinlenen tanığın tarafsızlığının ve beyanının güvenilirliğinin mahkemece değerlendirilmesi için bir çerçeve sunar. Bu iki kural birlikte değerlendirildiğinde; işçi veya işveren, davanın başında, beyanlarına itibar edilebilecek (örneğin, karşı tarafla husumeti olmayan, menfaat birliği içinde bulunmayan) tanıkları dikkatlice seçip listesinde bildirmek zorundadır. Yargılama sırasında, tanığın beyanının HMK m.254 kapsamında güvenilir olmadığı (örn: davalıya karşı kendi davası olduğu) ortaya çıkarsa, tarafın yeni bir tanık bildirme imkanı kural olarak yoktur. Bu durum, tarafları, en başından itibaren iddialarını en sağlam ve güvenilir delillerle desteklemeye zorlar. (HMK m.240, m.254, Kaynak: barandogan.av.tr)