İnfaz Kanunu m.97'ye 7242 sayılı Kanunla 14.04.2020 tarihinde eklenen 3. fıkranın, bu tarihten önce işlenen firar fiillerine uygulanması, ceza ve infaz hukukunun hangi temel ilkeleri arasında bir gerilim yaratmaktadır? Makale yazarının ve Yargıtay'ın farklı kararlarının bu gerilime yaklaşımlarını karşılaştırınız.

Bu durum, infaz hükümlerinin 'derhal uygulanması' ilkesi ile ceza hukukunun temel direklerinden olan 'kanunilik' (suç ve cezanın kanuniliği) ilkesi arasında bir gerilim yaratmaktadır. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 26.04.2024 tarihli kararında, infaz rejimine ilişkin değişikliklerin 'derhal uygulama' ilkesi gereği geçmişe etkili olacağı ve firar tarihi eski olsa bile yeni yasağın uygulanacağı kabul edilmiştir. Buna karşılık makale yazarı, bu yaklaşımın 'kanunilik' ilkesinin bir unsuru olan 'öngörülebilirlik' kriterini ihlal ettiğini savunmaktadır. Yazara göre, hükümlü firar ettiği tarihte yürürlükte olan kanuna göre eyleminin sonuçlarını öngörebilmelidir. O tarihte nakil sırasındaki firar özel izin yasağına neden olmuyorsa, sonradan çıkan bir kanunla bu hakkın elinden alınması 'kanunilik' ilkesine aykırıdır. Yargıtay'ın 2020 tarihli bazı kararları da (örn: 2020/131 E. ve 2020/1316 K.) yazarın görüşünü destekler nitelikte olup, değişiklik öncesi nakil sırasındaki firarın izin yasağına neden olmayacağını belirtmiştir. (İnfaz Kanunu m.97, Kaynak: sen.av.tr)