“Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun hangi maddelerinde somut bir karşılık bulmuştur?

Bu ilke, CMK'nın iki temel maddesinde karşılık bulur: 1) CMK m. 223/2-e: “Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması” halinde beraat kararı verileceğini düzenler. 2) CMK m. 223/5: “Yüklenen suçu işlediğinin sabit olması hâlinde, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilir” hükmü ile mahkumiyet için ispatın şart olduğunu belirtir. Bu iki hüküm, ispat edilemeyen suç isnadının beraatle sonuçlanması gerektiğini ortaya koyar. (sen.av.tr/.../supheden-sanik-yararlanir-mi, “Şüpheden Sanık Yararlanır” İlkesi bölümü)