Bir kamu görevlisi hakkında, 375 sayılı KHK kapsamında ihraç işlemine dayanak olarak hem 'Bank Asya'ya para yatırma' hem de 'hakkında ceza soruşturması bulunması' gerekçeleri gösterilmiştir. Bu gerekçelerin hukuki delil niteliğini ve 'masumiyet karinesi' ilkesiyle ilişkisini tartışınız.

Her iki gerekçe de tek başına ihraç işlemi için yeterli ve hukuken geçerli delil niteliği taşımaz. 1) **Bank Asya'ya Para Yatırma:** Yargıtay'ın ve Anayasa Mahkemesi'nin yerleşik kararlarında belirtildiği üzere, bir bankaya para yatırma, kredi çekme gibi eylemler, tek başlarına 'olağan bankacılık faaliyetleri'dir. Bu faaliyetin örgütsel bir amaçla (örgüte finansal destek, örgüt liderinin talimatıyla hareket etme vb.) yapıldığı somut delillerle ispatlanmadıkça, 'iltisak' veya 'irtibat' için delil sayılamaz. Sadece rutin hesap hareketleri, ihraç için yeterli değildir. 2) **Hakkında Ceza Soruşturması Bulunması:** Bu gerekçe, Anayasa'nın 38. maddesi ve AİHS'nin 6. maddesi ile güvence altına alınan 'masumiyet karinesi' (suçsuzluk karinesi) ilkesine açıkça aykırıdır. Bu ilkeye göre, bir kişinin suçluluğu kesinleşmiş bir mahkeme kararıyla sabit oluncaya kadar masum kabul edilir. Henüz soruşturma aşamasında olan veya hakkında dava açılmış bir kişiyi, bu durumdan dolayı 'iltisaklı/irtibatlı' sayarak kamu görevinden çıkarmak, kişiyi peşinen 'suçlu' kabul etmek anlamına gelir ve masumiyet karinesini ihlal eder. Dolayısıyla, bu iki gerekçenin de somut, hukuken geçerli ve kişiselleştirilmiş başka delillerle desteklenmemesi halinde, bunlara dayanılarak tesis edilen bir ihraç işlemi idari yargıda iptal edilebilir.