Bir kuyumcunun, müşterisinin muhafaza etmesi için emanet ettiği altınları satması eylemi, TCK m. 155/1 (basit güveni kötüye kullanma) mi yoksa m. 155/2 (nitelikli hal) kapsamında mıdır? Yargıtay'ın bu konudaki güncel yaklaşımını açıklayınız.

Bu eylem, TCK m. 155/1'de düzenlenen basit güveni kötüye kullanma suçu kapsamındadır. Yargıtay'ın güncel ve istikrarlı yaklaşımı bu yöndedir. Örneğin, Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 2021/28283 E. sayılı kararında da belirtildiği gibi, kuyumcu ile müşteri arasındaki ilişki, kanunun aradığı anlamda bir 'hizmet', 'meslek ve sanat' veya 'ticaret' ilişkisi olarak kabul edilmemektedir. Müşteri, altınları kuyumcuya mesleğini veya sanatını icra etmesi (tamir, işleme vb.) için değil, salt kişisel güvene dayalı olarak 'muhafaza etmesi' amacıyla bırakmaktadır. Burada temel alınan, mesleki bir faaliyet değil, kişiler arasındaki güven ilişkisidir. Bu nedenle, taraflar arasında TCK m. 155/2'de sayılan nitelikli halleri oluşturan bir ilişki bulunmadığından, eylem suçun basit, şikayete tabi ve uzlaşma kapsamında olan şeklini oluşturur. Mahkemelerin bu tür eylemleri hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma olarak nitelemesi Yargıtay tarafından bozulmaktadır.