HMK m. 17 uyarınca yapılan bir yetki sözleşmesinin geçerliliği, tarafların sıfatı açısından nasıl bir koşula bağlanmıştır? Sözleşme konusunun 'ticari iş' olması bu durumu değiştirir mi?

HMK m. 17, yetki sözleşmesinin geçerliliğini, sözleşmenin taraflarının her ikisinin de 'tacir' veya 'kamu tüzel kişisi' olması koşuluna bağlamıştır. Bu, tarafların kişisel sıfatlarına ilişkin bir şarttır. Yargıtay'ın yerleşik kararlarında (örn. Yargıtay 12. HD, 2014/12885 E.) da vurgulandığı üzere, sözleşme konusunun 6102 sayılı TTK anlamında bir 'ticari iş' olması, taraflardan birinin (veya her ikisinin) tacir olmaması halinde yetki sözleşmesini geçerli kılmaz. Kanun, 'işin' niteliğine değil, 'tarafların' sıfatına odaklanmıştır. Örneğin, bir esnafın (tacir sayılmayan) bir şirketten (tacir) ticari amaçla mal almasına ilişkin sözleşme ticari bir iş niteliğinde olsa da, taraflardan biri tacir olmadığı için bu sözleşmeye konulan bir yetki şartı geçersizdir. Dolayısıyla, sözleşmenin konusunun ticari iş olması, tacir olmayan gerçek kişilere yetki sözleşmesi yapma imkanı vermez.