Taraflardan birinin tacir, diğerinin ise tacir olmayan bir gerçek kişi olduğu bir sözleşmede yer alan yetki şartının hukuki geçerliliği nedir? Yargıtay'ın bu konudaki yaklaşımını açıklayınız.

Böyle bir yetki şartı geçersizdir. HMK m. 17, yetki sözleşmesi yapabilme ehliyetini sadece 'tacirler veya kamu tüzel kişileri'nin kendi aralarındaki uyuşmazlıklar için tanımıştır. Taraflardan birinin bu niteliği taşımaması, sözleşmenin bu hükmünü geçersiz kılar. Yargıtay'ın yerleşik içtihatları da bu yöndedir. Örneğin, Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 2014/12885 E. sayılı kararında, takibe konu bonoda Ankara mahkemelerinin yetkili kılındığı bir durumda, borçlunun tacir olmaması nedeniyle bu yetki sözleşmesinin HMK m. 17 uyarınca geçersiz olduğuna hükmedilmiştir. Kararda, 'maddedeki tacirden anlatılmak istenen işin ticari nitelikte olması değil, tarafların kanunlarda tacir olarak tanımlanan kişilerden olmasıdır' denilerek, sözleşme konusunun ticari iş olmasının dahi tacir olmayan gerçek kişiyi yetki sözleşmesiyle bağlamayacağı net bir şekilde vurgulanmıştır.