Yargıtay, HMK m. 184 ve 186'daki usul kurallarının ihlal edilmesini neden 'hükmün sonucunu etkileyip etkilemediğine bakılmaksızın' mutlak bir bozma nedeni olarak görmektedir?

Çünkü bu kurallar, Anayasa m. 36 ve HMK m. 27'de güvence altına alınan 'hukuki dinlenilme hakkı' ve 'adil yargılanma hakkı'nın en temel unsurlarını oluşturur. Taraflara tahkikatın bittiğini bildirip son açıklamalarını sormak ve sözlü yargılamada son söz hakkı tanımak, savunma hakkının özünü teşkil eder. Bu usulün atlanması, tarafların yargılamanın sonucunu etkileyebilecek son ve en önemli aşamada devre dışı bırakılması anlamına gelir. Bu hakkın ihlal edilip edilmediği, kararın sonucundan bağımsız olarak, bizatihi yargılama sürecinin adil olup olmadığını belirler. Bir hakkın ihlalinin varlığı, sonucun doğru veya yanlış olmasından daha temel bir sorundur. Bu nedenle Yargıtay, bu tür usul ihlallerini, sonucuna bakmaksızın, adil bir yargılama yapılmadığının kanıtı olarak görüp mutlak bozma nedeni saymaktadır.