Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2016/1997 E., 2017/3912 K. sayılı kararında yer alan karşı oy gerekçesi, HMK m. 184 ve 186'daki usul ihlallerinin tek başına bozma nedeni olup olamayacağına ilişkin hangi eski kanun hükmüne dayanmaktadır?

Karşı oy, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3/2. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 428/2. maddesine dayanmaktadır. Bu maddeye göre, bir usul hatasının bozma nedeni olabilmesi için, bu hatanın 'hükmü etkileyecek (tağyir edecek) derecede' önemli olması gerekmekteydi. Karşı oyda, tahkikatın bittiğinin tefhim edilmemesi veya sözlü yargılama için gün verilmemesi gibi usul hatalarının, hükmün sonucunu etkilemeyen, soyut usul ihlalleri olduğu ve bu nedenle tek başlarına bozma nedeni sayılamayacağı savunulmaktadır. Ancak, HMK'yı ve hukuki dinlenilme hakkını esas alan çoğunluk görüşü, bu tür ihlallerin hakkın özünü zedelediğini ve sonucuna bakılmaksızın tek başına bozma nedeni olduğunu kabul etmektedir. Güncel Yargıtay uygulaması da çoğunluk görüşü yönündedir.