Bir davada davacı, yükleniciden temlik aldığı bağımsız bölümün tescilini talep ederken, yüklenici de karşı dava ile aralarındaki adi yazılı sözleşmenin geçersiz olduğunu ve feshini talep ederse, mahkeme hangi hukuki kurallara göre karar vermelidir?

Mahkeme, bu uyuşmazlığı 'alacağın temliki' (TBK m. 183 vd.) hükümleri çerçevesinde çözmelidir. Davacı ile yüklenici arasındaki adi yazılı sözleşme, bir taşınmaz satışı değil, yüklenicinin arsa sahibinden olan kişisel alacağının devri niteliğindedir ve yazılı yapıldığı için geçerlidir. Bu nedenle, yüklenicinin sözleşmenin şekil nedeniyle geçersizliğine dayanan fesih talebi yerinde değildir. Mahkeme, asıl davada, yüklenicinin arsa sahibine karşı edimlerini ne ölçüde yerine getirdiğini tespit etmeli ve davacının da yükleniciye olan bakiye borcunu belirlemelidir. Sonuç olarak, davacının bakiye borcunu ve yüklenicinin arsa sahibine karşı olan eksik iş bedelini depo etmesi koşuluyla, 'birlikte ifa' kuralı (TBK m. 97) uyarınca tescile karar vermeli, karşı davayı ise reddetmelidir. (Yargıtay HGK, E. 2023/293, K. 2024/107)