Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2017/438 E., 2017/6105 K. sayılı kararına (ve bu karara yazılan karşı oya) göre, 'sahte sürücü belgesi ile bankaya müracaat edip kredi kartı sözleşmesi imzalayıp, bankaya sahte kredi kartı ürettirme' eyleminin TCK 245/2 kapsamında değerlendirilmesi konusundaki farklı görüşler nelerdir?

Çoğunluk görüşü, bu eylemin kül halinde TCK 245/2'ye uyduğunu ve zincirleme suç (TCK 43) hükümlerinin de uygulanabileceğini belirtmiştir (Dairenin önceki bozma kararına atıfla). Karşı oyda ise, TCK 245/2'deki suçun oluşumu için sahte oluşturulan kartın 'başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilmesi' gerektiği, sahte kimlik ve belgelerle doğrudan bankaya başvurup o kişi adına hesap oluşturulması ve kart alınmasının bu 'ilişkilendirme' şartını taşımadığı, bu nedenle TCK 245/2'nin unsurlarının oluşmayacağı, fiilin 5464 Sayılı Kanun'un 37/2. maddesindeki (sözleşmede sahtecilik) veya TCK'daki genel sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını oluşturabileceği savunulmuştur. Bu, TCK 245/2'nin 'ilişkilendirme' unsurunun yorumundaki farklılığı göstermektedir.