Yargıtay CGK E. 2018/180, K. 2021/400 sayılı kararında, müşterek faillik için olay mahallinde bizzat bulunmanın zorunlu olup olmadığı nasıl değerlendirilmiştir? Uzaktan fiilin işlenişini yönlendirme hangi şartlarda müşterek faillik olarak kabul edilebilir?

Yargıtay CGK E. 2018/180, K. 2021/400 sayılı kararında, öğretideki görüşlere de atıfla, müşterek faillik için olay mahallinde bizzat bulunmanın zorunlu olmadığı kabul edilmiştir. Kararda, 'Suçun işlenişine katkıda bulunanların bu sebeple müşterek fail sayılabilmesi için mutlaka suçun işlendiği yerde olması gerekli değildir. Olay mahallinde bulunmamakla birlikte uzaktan suçun birlikte işlenişini etkileyen önemli bir katkıda bulunulması hâlinde de müşterek faillik söz konusu olur. Uzak bir pozisyondan olay yerinde etkili bir konumda olan faili telefon ve telsiz gibi iletişim araçlarıyla koordine eden veya suçun işlenişi anında telefonla talimat veren kişi de bizzat müşterek faildir' şeklindeki görüşlere yer verilmiştir. Uzaktan fiilin işlenişini yönlendirmenin müşterek faillik olarak kabul edilebilmesi için şu şartların varlığı aranır: 1. **Birlikte Suç İşleme Kararı:** Olay yerindeki faillerle uzaktaki yönlendirici arasında ortak bir suç işleme iradesi bulunmalıdır. 2. **Fiil Üzerinde Ortak Hâkimiyet:** Uzaktaki kişinin yönlendirmeleri, olay yerindeki fiilin işlenişi üzerinde etkin ve fonksiyonel bir hâkimiyet kurmalıdır. Yani, uzaktaki kişinin talimatları veya koordinasyonu, suçun icrası için kritik bir öneme sahip olmalı, suçun işleniş biçimini, seyrini veya sonucunu doğrudan etkileyebilmelidir. Katkısı, suçun başarıyla işlenmesi açısından zorunluluk arzetmelidir. Sadece uzaktan tavsiye vermek veya genel bilgi sağlamak yeterli olmayıp, fiilin icrasına somut ve belirleyici bir müdahale gereklidir.