Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/1151 E., 2021/90 K. sayılı kararında, TCK 245/2 ve 245/3 fıkralarının birlikte uygulanmasının 'ceza adaleti yönünden sorunlara yol açacağı' şeklindeki bir argüman nasıl çürütülmüştür? Kurul, bu iki fıkranın ayrı ayrı uygulanmasını savunurken hangi gerekçelere dayanmıştır?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/1151 E., 2021/90 K. sayılı kararında, TCK 245/2 ve 245/3'ün birlikte uygulanmasının ceza adaleti açısından sorunlara yol açabileceği yönündeki bir argümana (örneğin, sahte kartı sadece bulunduranın, teşebbüs aşamasında kalan kullanıcıdan daha fazla ceza alabilmesi ihtimali) değinilmiş ancak bu durumun, kanun koyucunun bu fiilleri ayrı ayrı ve bağımsız suçlar olarak düzenleme iradesini ortadan kaldırmayacağı sonucuna varılmıştır. Kurul, bu iki fıkranın ayrı ayrı uygulanmasını savunurken şu temel gerekçelere dayanmıştır: 1. **Bağımsız Suç Düzenlemesi:** TCK 245/2'de düzenlenen eylemler (üretme, satma, kabul etme vb.) ile TCK 245/3'te düzenlenen eylem (kullanma) kanun koyucu tarafından bağımsız suçlar olarak tanımlanmış ve ayrıca cezalandırılmak istenmiştir. 2. **Hazırlık Hareketi Niteliği ve Farklı Amaçlar:** 245/2'deki eylemler, 245/3'teki eylemin hazırlık hareketi niteliğinde olsa da, failin amacı her zaman 245/3'teki suçu işlemek olmayabilir. Fail, sahte kartları ticari amaçla piyasaya sürme gibi farklı bir saikle de hareket etmiş olabilir (5377 sayılı Kanun'un 27. maddesinin gerekçesine atıf yapılmıştır). 3. **Geçitli Suç Yokluğu:** TCK 245/3'teki suçun işlenebilmesi için her koşulda TCK 245/2'deki suçun işlenmesi zorunlu olmadığından (örneğin, yolda bulunan sahte kartın kullanılması), aralarında geçitli suç ilişkisi bulunmamaktadır. 4. **Fikri İçtima veya Bileşik Suç Yokluğu:** Ortada tek bir fiil olmadığından fikri içtima, suçlardan biri diğerinin unsuru veya ağırlaştırıcı nedeni olmadığından bileşik suç da söz konusu değildir. Bu gerekçelerle Kurul, oluşturulmasını sağladığı sahte kredi kartlarını ayrıca kullanarak kendisine yarar sağlayan sanık hakkında TCK 245/2 ve 245/3 uyarınca ayrı ayrı uygulama yapılmasının mümkün olduğunu kabul etmiştir.