Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2021/7573 E., 2023/10327 K. sayılı kararında, maddi değeri olmayan kredi kartı bilgilerinin telefon vasıtasıyla öğrenilmesi eyleminin hukuki nitelendirmesi nasıl yapılmıştır? Bu bilgilerin kullanılarak haksız yarar sağlanması durumunda hangi suçun oluşacağı ve 'geçitli suç' kavramının bu olaydaki rolü nedir?

Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2021/7573 E., 2023/10327 K. sayılı kararında, sanığın mağdura ait kredi kartını alarak zilyetliğine geçirmeksizin, maddi değeri olmayan kredi kartı bilgilerini telefon vasıtası ile öğrenme şeklindeki eyleminin, banka veya kredi kartı bilgilerinin kişisel veri niteliğinde olması nedeniyle TCK Madde 136'da (Kişisel Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme) düzenlenen suçu oluşturacağı belirtilmiştir. Ancak, kararda devamla, somut olaydaki gibi bu bilgilerin kullanılarak haksız yarar sağlanması durumunda ise 'geçitli suç' özelliği nedeniyle sadece TCK Madde 245/1'de (Banka veya Kredi Kartlarının Kötüye Kullanılması) yazılı suçun oluşacağı ifade edilmiştir. Yani, kişisel veri niteliğindeki kart bilgilerinin ele geçirilmesi (TCK 136) eylemi, bu bilgilerin TCK 245/1'deki gibi kötüye kullanılarak yarar sağlanması eylemine ulaşmada bir araç (geçit) suç niteliğindedir ve daha ağır cezayı gerektiren TCK 245/1 uygulandığında, TCK 136'dan ayrıca ceza verilmez. Kararda, sanık hakkında ayrıca dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması da hukuka aykırı bulunmuştur, zira eylem TCK 245/1 kapsamındadır.