TCK Madde 245/2'de düzenlenen 'başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma, devretme, satın alma veya kabul etme' suçu ile TCK Madde 245/3'te düzenlenen 'sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan bir banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama' suçu arasında Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/1151 E., 2021/90 K. sayılı kararı ışığında 'geçitli suç' ilişkisi bulunup bulunmadığını ve bu iki fıkranın birlikte uygulanabilirliğini tartışınız.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/1151 E., 2021/90 K. sayılı kararına göre, TCK Madde 245/2'de düzenlenen eylemler (sahte kart üretme, satma vb.), aynı maddenin üçüncü fıkrasında düzenlenen eylemin (sahte kartı kullanma) hazırlık hareketleri niteliğinde olup, kanun koyucu tarafından bağımsız suçlar olarak düzenlenmiştir. Bu iki fıkra arasında 'geçitli suç' ilişkisi bulunmamaktadır. Zira, TCK 245/3'teki suçun işlenebilmesi için her zaman TCK 245/2'deki suçun işlenmesi zorunlu değildir (örneğin, yolda bulunan sahte kartı kullanmak). Ayrıca failin amacı her zaman TCK 245/3'teki suçu işlemek olmayabilir; sahte kartları ticari amaçla piyasaya sürme saikiyle de hareket etmiş olabilir. Bu nedenle, Yargıtay, oluşturulmasını sağladığı sahte kredi kartlarını ayrıca kullanarak kendisine yarar sağlayan sanık hakkında TCK Madde 245/2 ve 245/3 uyarınca ayrı ayrı (gerçek içtima) uygulama yapılmasının mümkün olduğunu kabul etmektedir. Bu durum, her iki fıkradaki eylemlerin farklı hukuki menfaatleri koruduğu ve farklı suç politikası amaçlarına hizmet ettiği düşüncesine dayanır.