Yargıtay CGK'nın 2017/1151 E., 2021/90 K. sayılı kararında, TCK m.245/3'ün uygulanabilmesi için sahte kartın TCK m.245/2'de tanımlandığı şekilde (başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilmiş) bir sahtecilikle üretilmiş olması zorunlu mudur, yoksa bir banka hesabıyla ilişkilendirilmemiş bir kart üzerindeki sahtecilik de bu fıkra kapsamına girer mi?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/1151 E., 2021/90 K. sayılı kararına göre, TCK m.245/3'ün uygulanabilmesi için ilk şart, banka veya kredi kartının sahte olarak üretilmiş veya üzerinde sahtecilik yapılmış olmasıdır. Kararda, 'Bu sahtecilik ikinci fıkrada düzenlendiği şekilde bir sahtecilik olabileceği gibi bir banka hesabıyla ilişkilendirilmemiş bir kart üzerinde yapılan bir sahtecilik de olabilir.' ifadesi yer almaktadır. Bu, TCK m.245/3'ün uygulama alanının TCK m.245/2'deki 'başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirme' şartına bağlı olmadığını gösterir. Dolayısıyla, TCK m.245/2'nin unsurları oluşmasa bile (örneğin, kart hiçbir banka hesabıyla ilişkilendirilmemişse veya fail kendi hesabıyla ilişkilendirmişse), eğer bu sahte kart veya üzerinde sahtecilik yapılmış kart kullanılarak yarar sağlanırsa, TCK m.245/3 uygulanabilir. TCK m.245/3, daha geniş kapsamlı sahtecilik eylemlerini de içermektedir.