TCK m.245/1'in gerekçesinde 'Aslında hırsızlık, dolandırıcılık, güveni kötüye kullanma ve sahtecilik suçlarının ratio legis’lerinin tümünü de içeren bu fiillerin, duraksamaları ve içtihat farklılıklarını önlemek amacıyla, bağımsız suç hâline getirilmeleri uygun görülmüştür.' denilmektedir. Bu ifade, TCK m.245/1'in bu sayılan suçlarla ilişkisi açısından 'özel norm' niteliğinde olduğu anlamına gelir mi? Yargıtay'ın 'gerçek içtima' uygulaması bu durumla nasıl bağdaşır?

Gerekçedeki ifade, TCK m.245/1'in anılan suçların bazı unsurlarını barındırdığını ve bu nedenle uygulamada hangi suçun oluştuğuna dair tereddütleri gidermek için özel ve bağımsız bir suç tipi olarak düzenlendiğini belirtir. Bu durum, TCK m.245/1'in, belirli bir fiil tipi için diğer genel suçlara (hırsızlık, dolandırıcılık vb.) göre 'özel norm' niteliği taşıdığını düşündürebilir. Özel norm, genel normu dışlayarak öncelikle uygulanır. Ancak, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun istikrarlı içtihadı (örn: CGK 2017/754 E., 2019/659 K.; CGK 2019/361 K.), TCK m.245/1'in bir bileşik suç olmadığını ve banka veya kredi kartının hırsızlık, yağma, dolandırıcılık gibi hukuka aykırı eylemlerle ele geçirilmesi durumunda, bu ele geçirme suçları ile TCK m.245/1 arasında 'gerçek içtima' uygulanması gerektiğini kabul etmektedir. Bu yaklaşım, kartın ele geçirilmesi eyleminin kendisinin ayrı bir suç oluşturduğu, kartın daha sonra kullanılarak yarar sağlanmasının ise TCK m.245/1 kapsamında ayrıca cezalandırılması gereken farklı bir haksızlık içerdiği düşüncesine dayanır. Gerekçedeki ifade, TCK m.245/1'in konusunu oluşturan 'kartın rıza dışı kullanılarak yarar sağlanması' fiilinin özgün bir haksızlık içeriği taşıdığını ve bu nedenle bağımsız bir suç olarak düzenlendiğini, ancak bu durumun, kartın elde ediliş şeklini oluşturan diğer suçların ayrıca cezalandırılmasına engel teşkil etmediğini gösterir. Yani, TCK m.245/1, kartın 'kullanılması' fiilini özel olarak düzenlerken, 'elde etme' fiili başka bir suçu oluşturuyorsa o suçtan da ceza verilir.