Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin E:2017/21190, K:2018/221 sayılı kararında, sanığın İş Bankası'na yönelik eylemi nedeniyle TCK m.158/1-j son cümle uyarınca hükmedilmesi gereken adli para cezası konusunda mahkemenin yaptığı hata (doğrudan elde edilen menfaatin iki katı olarak hükmetmesi) neden sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır?

Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin E:2017/21190, K:2018/221 sayılı kararında, sanığın İş Bankası'na yönelik eylemi nedeniyle TCK m.158/1-j son cümlesi uyarınca (nitelikli dolandırıcılık) 3 yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezası ile birlikte 5 ila 5000 gün arasında tayin olunan ve adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı üzerinden uygulanması gerektiği halde, mahkemenin TCK m.52'deki gün para cezası sistemine aykırı olarak doğrudan elde edilen menfaatin iki katı adli para cezasına hükmetmesi bir hata olarak saptanmıştır. Ancak bu hata, sanık lehine bir sonuç doğurmuş ve aleyhe temyiz de bulunmadığı için, sonuca etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılmamıştır. Yani, yapılan hesaplama hatası veya uygulama şeklindeki yanlışlık, sanığın alması gerekenden daha az bir cezaya veya farklı bir yaptırıma yol açmışsa ve bu durum aleyhe temyiz edilmemişse, Yargıtay bu tür lehe hataları genellikle bozma nedeni yapmamaktadır.