Yargıtay CGK 2018/36 E., 2020/521 K. sayılı kararında, uyuşturucu madde ticareti suçunda, sanığın diğer sanıklarla buluşma ayarlaması, para alması ve uyuşturucu maddeyi görevliye vermesi gibi eylemleri neden TCK Madde 39 (yardım etme) sınırlarını aşan müşterek faillik olarak kabul edilmiştir?

Yargıtay CGK anılan kararında, sanığın eylemlerini bir bütün olarak değerlendirmiştir: Sanığın, alıcı rolündeki görevlilerle buluşan diğer sanığa ulaşılabileceğini belirtmesi, kendi telefonundan diğer sanığı arayıp müşteri olduğunu bildirmesi, buluşma ayarlaması, uyuşturucu madde parasını alması, uyuşturucu maddeyi temin edip alıcıya vermesi, diğer sanıkların gözcülük yapması gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suçun icrasında üstlendiği rolün ve suç ortaklarının suçlarına olan etkin ve fonksiyonel katkısının TCK Madde 39'daki yardım etme sınırlarını aştığını belirtmiştir. Sanığın, iş bölümü içerisinde gerçekleşen davranışlarının diğer sanıkların fiillerini tamamladığı, suçun işlenişi üzerinde adı geçenlerle birlikte ortak hâkimiyet kurduğu ve TCK 188/3'teki 'nakleden' fiilini gerçekleştirdiği için TCK Madde 37 kapsamında müşterek fail olduğuna karar verilmiştir.