Avrupa Birliği rekabet hukukunda bir anlaşmanın 'amaç bakımından kısıtlayıcı' olduğu tespit edildiğinde ispat yükü nasıl değişir?

Bir anlaşmanın 'amaç bakımından kısıtlayıcı' olduğuna karar verildiğinde, anlaşmanın hukuka aykırılığı karine olarak kabul edilir. Bu durumda ispat yükü, anlaşmanın tarafları olan teşebbüslere geçer. Teşebbüsler, anlaşmalarının TFEU Madde 101(3)'te belirtilen bireysel muafiyet şartlarını (üretim/dağıtımı iyileştirme, teknik/ekonomik gelişmeye katkı, tüketiciye adil pay sağlama vb.) karşıladığını ispatlamak zorundadır. Aksi takdirde anlaşma uygulanamaz. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/restriction-of-competition-by-object-and-effect-under-art-101-tfeu, Bölüm III)