Metin yazarı, 'insan da aç kalıp şekeri düşünce agresifleşir, tahrik edilmişse karşılık verir. Hayvan da öyledir' argümanıyla, hayvanların saldırgan davranışlarının hukuki ve ahlaki olarak nasıl değerlendirilmesi gerektiğini savunmaktadır?

Yazar bu argümanla, hayvanların saldırgan davranışlarının genellikle biyolojik veya çevresel nedenlere dayandığını ve insanlardaki gibi bir 'kusur' veya 'kötü niyet' içermediğini vurgulamaktadır. İnsanların bile açlık, yorgunluk, tahrik gibi nedenlerle agresifleşebildiğini belirterek, içgüdüleriyle hareket eden hayvanların açlık, şiddet görme veya korku gibi durumlarda tepki vermesinin doğal olduğunu savunur. Bu nedenle, bir hayvanın davranışının, bir insanın bilinçli ve muhakeme yeteneğiyle yaptığı bir saldırı gibi değerlendirilemeyeceğini, dolayısıyla hayvana bedel ödetmenin veya onu cezalandırmanın (öldürmenin) ahlaki ve hukuki bir temelinin olmadığını ima etmektedir. Çözüm, bu davranış bozukluklarını rehabilite etmek ve nedenlerini ortadan kaldırmaktır. (Kaynak: https://sen.av.tr/tr/makale/sahipsiz-hayvan-tartismasi-uzerine-dusunceler)