Çocuk Koruma Kanunu m. 5'te sayılan 'danışmanlık', 'eğitim', 'bakım', 'sağlık' ve 'barınma' tedbirlerinin hukuki niteliği nedir? Bu tedbirler bir ceza mıdır, yoksa farklı bir amaca mı hizmet eder?

Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesinde sayılan danışmanlık, eğitim, bakım, sağlık ve barınma tedbirleri, hukuki nitelik olarak bir 'ceza' değildir. Bunlar, 'çocuklara özgü güvenlik tedbirleri'dir. Ceza, işlenen suçun karşılığı olan bir yaptırım iken ve caydırıcılık, ödeticilik gibi amaçlar güderken, bu tedbirlerin temel amacı suça sürüklenen veya korunma ihtiyacı olan çocuğun 'üstün yararını' korumak, onu yeniden topluma kazandırmak (rehabilite etmek), desteklemek ve korumaktır. Bu tedbirler, çocuğun işlediği fiilin haksızlık içeriğiyle değil, çocuğun içinde bulunduğu tehlike durumu ve ihtiyaçlarıyla orantılı olarak belirlenir. TCK m. 31'de ceza sorumluluğu olmayan çocuklara ceza verilemeyeceği ancak bu güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği açıkça belirtilmiştir. Bu durum, çocuk adalet sisteminin cezalandırıcı değil, onarıcı ve koruyucu niteliğini ortaya koymaktadır. (Referans: yas-kucuklugu, Çocuk Koruma Kanunu m. 5, TCK m. 31)