5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'na göre, çocukların soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yetişkinlerden farklı olarak tabi tutulduğu özel usul hükümlerinden üç tanesini açıklayınız.

Çocuk Koruma Kanunu (ÇKK), 'çocuğun üstün yararı' ilkesi gereği çocuklara özel muhakeme usulleri öngörmüştür. Metinden çıkarılabilecek üç önemli fark şunlardır: 1. Tutuklama Yasağı ve Adli Kontrol Sınırlaması: 15 yaşını doldurmamış çocuklar hakkında, üst sınırı 5 yılı aşmayan hapis cezasını gerektiren fiillerden dolayı tutuklama kararı verilemez. Ayrıca, çocuklar hakkında uygulanacak adli kontrol tedbirleri de kanunda sınırlı sayıda belirtilmiştir (belirlenen çevre dışına çıkamamak, belirli yerlere gidememek vb.). Bu, özgürlüğü kısıtlayıcı tedbirlerin çocuklar için en son çare olarak görülmesinin bir yansımasıdır. 2. Kelepçe Takma Yasağı: Çocuğun nakli sırasında (yakalanma, karakola veya adliyeye götürülme) kural olarak zincir, kelepçe ve benzeri aletler takılamaz. Ancak kaçma veya başkalarına zarar verme gibi zorunlu hallerde istisnai olarak tedbir alınabilir. Bu, çocuğun onurunun korunması ve damgalanmasının önlenmesi amacını taşır. 3. Gözaltı Koşulları: Gözaltına alınan çocuklar, kolluğun özel olarak ayrılmış çocuk biriminde tutulur. Eğer böyle bir birim yoksa, mutlaka yetişkinlerden ayrı bir yerde tutulmaları gerekir. Bu düzenleme, çocukları yetişkin suçluların olumsuz etkilerinden korumayı hedefler. (Referans: yas-kucuklugu, Çocuk Koruma Kanunu m.15-21)