Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (YCGK) 24.02.2022 tarihli ve 2022/119 K. sayılı kararındaki muhalefet şerhinde, müdafiye yapılan tebligatın yeterli olduğu görüşü hangi Yargıtay içtihadına dayandırılmıştır?

Karardaki muhalefet şerhinde bu görüş, iki temel içtihada dayandırılmıştır: 1) Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.07.1940 tarihli ve 07/75 sayılı kararı: Bu kararda, 'Davanın son dereceye kadar takibi için vekil tayin etmiş olan bir kimseye ilam tebliği mümkün bulundukça müvekkiline tebligat yapılması kanuna aykırı ve bu sebeple tebliğ dahi hükümsüz olduğundan, kanun yoluna başvurma için belli olan süre böyle yolsuz bir tebliğ üzerine cereyan etmez…' denilerek, vekile tebligatın esas olduğu vurgulanmıştır. 2) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun (YCGK) 16.09.1985 tarihli, 178/361 sayılı ve 26.05.1986 tarihli, 561/295 sayılı kararları: Bu kararlarda da 'kararların sanık müdafiiine tebliğinin yeterli olduğu ve ayrıca sanığa tebliğe gerek bulunmadığı…' açıkça ifade edilmiştir. Muhalif üyeler, bu yerleşik içtihatların hala geçerli olduğunu savunmuşlardır. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/kanun-yollari-suresi-ne-zaman-islemeye-baslar)