Bir konut kira sözleşmesinde, kiracının, kiralananı kısmen veya tamamen başkasına kiraya vermesi (alt kira) veya kullanım hakkını devretmesi (TBK m.322) için hangi koşulun sağlanması zorunludur? Bu koşul sağlanmadan yapılan bir alt kira sözleşmesinin, asıl kiraya veren açısından hukuki sonucu ne olur?

Konut ve çatılı işyeri kiralarında, kiracının, kiralananı kısmen veya tamamen başkasına kiraya verebilmesi (alt kira) veya kullanım hakkını devredebilmesi için, 'kiraya verenin yazılı rızasını' alması zorunludur (TBK m. 322/2). Bu, emredici bir kuraldır. Kiraya verenin yazılı rızası olmaksızın yapılan bir alt kira sözleşmesi, asıl kiraya veren açısından hukuki sonuç doğurmaz ve ona karşı ileri sürülemez. Bu durum, asıl kiracı açısından 'sözleşmeye esaslı aykırılık' teşkil eder. Kiraya veren, bu aykırılık nedeniyle TBK m. 316 uyarınca, kiracıya en az otuz gün süre vererek bu duruma son vermesini (alt kiracıyı çıkarmasını) ihtar edebilir. Verilen sürede aykırılık giderilmezse, kiraya veren kira sözleşmesini feshederek hem asıl kiracının hem de dolayısıyla alt kiracının tahliyesini talep edebilir. Ayrıca, asıl kiracı, kiraya verenin bu durumdan doğan zararlarını da tazmin etmekle yükümlü olabilir. (İlgili metin: kira-sozlesmesi-ornegi-pdf-word-konut-isyeri)