Kiraya veren, sözleşme süresi dolmadan kiralananı haksız yere tahliye eden kiracıya karşı, 'yoksun kalınan kira parası' talebinde bulunurken, kiralananı yeniden kiraya vermek için gereken çabayı göstermezse, bu durumun hukuki sonucu ne olur? (YHGK 2019/3 E. kararı ışığında)

Kiraya verenin, kiralananı yeniden kiraya vermek için gereken çabayı göstermemesi, onun tazminat hakkını sınırlar. Bu durum, Borçlar Kanunu'ndaki 'zararı azaltma (zararın artmasını önleme) külfeti'nin (818 s. BK m. 44, TBK m. 52) bir yansımasıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun ilgili kararında da atıf yapılan yerleşik içtihada göre, kiraya veren, zararın artmasına kendi ihmaliyle sebep olmamalıdır. Kiraya verenin bu yükümlülüğünü yerine getirmemesi durumunda hukuki sonuç şudur: Kiracının sorumluluğu, kiralananın 'aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği makul süreyle' sınırlıdır. Mahkeme, bilirkişi marifetiyle, taşınmazın konumu, niteliği ve piyasa koşullarına göre yeniden kiralanması için geçmesi gereken 'makul süreyi' (örneğin 2 ay, 3 ay) tespit eder. Kiraya veren, bu makul süre içinde taşınmazı kiraya vermek için bir çaba göstermemiş olsa bile, eski kiracıdan en fazla bu makul süreye karşılık gelen kira bedelini talep edebilir. Makul süreyi aşan dönem için, zararın artmasına kendisi sebep olduğu için, eski kiracıdan kira bedeli isteyemez. Yani, kiraya verenin ihmali, kendi alacağını sınırlar. (İlgili metin: kiracinin-tacir-olmasi)