TBK m. 344/1'e göre belirlenen yasal kira artış oranı tavanının, konut ve çatılı işyeri kiraları dışındaki kira sözleşmeleri (örneğin, bir tarım arazisi kirası) için de geçerli olup olmadığını hukuki gerekçesiyle açıklayınız.

Hayır, TBK m. 344/1'de düzenlenen ve kira artışını bir önceki yılın TÜFE on iki aylık ortalamasıyla sınırlayan tavan oranı, konut ve çatılı işyeri kiraları dışındaki kira sözleşmeleri için geçerli değildir. Bunun hukuki gerekçesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun sistematiğidir. TBK, kira sözleşmelerini genel hükümler ve özel hükümler olarak ayırmıştır. TBK m. 299-338 arasındaki hükümler tüm kira sözleşmeleri için geçerli olan 'Genel Hükümler'dir. TBK m. 339-356 arasındaki hükümler ise 'Konut ve Çatılı İşyeri Kiraları' başlığı altında düzenlenmiş özel hükümlerdir. Kira artış oranına tavan getiren m. 344, bu özel hükümler bölümünde yer almaktadır. Kanun koyucu, bu sınırlamayı sadece sosyal ve ekonomik olarak daha zayıf konumda kabul ettiği konut ve çatılı işyeri kiracılarını korumak amacıyla getirmiştir. Bir tarım arazisi kirası, 'ürün kirası' (TBK m. 357 vd.) niteliğindedir ve bu özel koruma kapsamının dışındadır. Bu nedenle, tarım arazisi gibi bir yerin kirasında taraflar, sözleşme serbestisi ilkesi çerçevesinde, yasal bir tavan olmaksızın diledikleri artış oranını (örneğin, tarımsal enflasyon oranı, sabit bir yüzde veya miktar) kararlaştırabilirler. (İlgili metin: kira-sozlesmesi-ornegi-pdf-word-konut-isyeri)